ଚୀନ୍‌ରେ ଇତିହାସିକ ସଫଳତା: ଷ୍ଟେମ୍ ସେଲ୍ ଥେରାପିରେ ଟାଇପ୍-୨ ଡାଏବେଟିଜ୍ ସୁସ୍ଥ ହେଲାଚୀନ୍ ବିଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଇତିହାସିକ ସଫଳତା: ଷ୍ଟେମ୍ ସେଲ୍ ଥେରାପିରେ ଟାଇପ୍-୨ ଡାଏବେଟିଜ୍ ପୁନରୁଦ୍ଧାର

ଚୀନ୍‌ରେ ଇତିହାସିକ ସଫଳତା: ଷ୍ଟେମ୍ ସେଲ୍ ଥେରାପିରେ ଟାଇପ୍–୨ ଡାଏବେଟିଜ୍ ସୁସ୍ଥ ହେଲା image source:- pexels

ଚୀନ୍ ବିଜ୍ଞାନୀମାନେ ପ୍ରଥମଥର ପାଇଁ ଷ୍ଟେମ୍ ସେଲ୍ ଥେରାପି ମାଧ୍ୟମରେ ଟାଇପ୍-୨ ଡାଏବେଟିଜ୍‌କୁ ପୁନର୍ବାର ସାଧାରଣ ଅବସ୍ଥାକୁ ଫେରାଇବାରେ ସଫଳ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହା ଏକ ଐତିହାସିକ ଓ ବିଶ୍ୱସ୍ତରୀୟ ମହତ୍ତ୍ୱର ସଫଳତା, କାରଣ ଟାଇପ୍-୨ ଡାଏବେଟିଜ୍ ସାରା ବିଶ୍ୱରେ ଏବଂ ଭାରତରେ ବହୁତ ରୋଗୀଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରୁଛି।

ଟାଇପ୍-୨ ଡାଏବେଟିଜ୍ ହେଉଛି ଏକ ଏମିତି ରୋଗ, ଯେଉଁଥିରେ ଶରୀର ଠିକ୍ ଭାବରେ ଇନସୁଲିନ୍‌କୁ ବ୍ୟବହାର କରିପାରେ ନାହିଁ, ଫଳରେ ରକ୍ତରେ ସୁଗର୍ ସ୍ତର ବଢ଼ିଯାଏ। ଏହାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପାଇଁ ଔଷଧ ଓ ଇନସୁଲିନ୍ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ୍ ଦିଆଯାଏ। ଥରେ ରୋଗୀ ଇନସୁଲିନ୍ ଉପରେ ନିର୍ଭରଶୀଳ ହେଲେ, ପୁନଃ ସାଧାରଣ ଅବସ୍ଥାକୁ ଫେରିବା କଠିନ ହୋଇଥାଏ।

କିପରି କାମ କରେ ଷ୍ଟେମ୍ ସେଲ୍ ଥେରାପି?

ଷ୍ଟେମ୍ ସେଲ୍ ସଂଗ୍ରହ:

ବିଜ୍ଞାନୀମାନେ ରୋଗୀଙ୍କ ନିଜ ଶରୀରରୁ କିମ୍ବା ଦାତାଙ୍କ ଠାରୁ ଷ୍ଟେମ୍ ସେଲ୍ ନେଇଥାନ୍ତି। ଷ୍ଟେମ୍ ସେଲ୍‌ର ବିଶେଷତା ହେଉଛି ଏହା ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ବିଶେଷ କୋଷରେ ପରିଣତ ହେବାର କ୍ଷମତା ରଖେ।

ଲାବରେଟରୀରେ ପୁନଃ ପ୍ରୋଗ୍ରାମିଂ:

ଲାବରେଟରୀରେ ରାସାୟନିକ ସଙ୍କେତ ଓ ଜିନେଟିକ୍ ପ୍ରକ୍ରିୟା ମାଧ୍ୟମରେ ଏହି ଷ୍ଟେମ୍ ସେଲ୍‌କୁ ପ୍ୟାଙ୍କ୍ରିଆସ୍‌ର “ବେଟା କୋଷ”ରେ ପରିଣତ କରାଯାଏ। ବେଟା କୋଷ ହେଉଛି ଇନସୁଲିନ୍ ଉତ୍ପାଦନ କରୁଥିବା ପ୍ରାକୃତିକ କୋଷ।

କୋଷ ଗୁଚ୍ଛ ତିଆରି:

ପୁନଃ ପ୍ରୋଗ୍ରାମ୍ ହୋଇଥିବା କୋଷଗୁଡ଼ିକୁ ଗୁଚ୍ଛ ଆକାରରେ ବଢ଼ାଯାଏ, ଯାହା ପ୍ୟାଙ୍କ୍ରିଆସ୍‌ର ସ୍ୱାଭାବିକ ଗଠନକୁ ଅନୁକରଣ କରେ। ଏହି କୋଷଗୁଡ଼ିକ ରକ୍ତରେ ସୁଗର୍ ସ୍ତର ଅନୁଭବ କରିପାରେ ଓ ଆବଶ୍ୟକ ହେଲେ ଇନସୁଲିନ୍ ଛାଡ଼ିଥାଏ।

ରୋଗୀଙ୍କ ଶରୀରରେ ପ୍ରତ୍ୟାରୋପଣ:

ଏହି କୋଷଗୁଡ଼ିକୁ ରୋଗୀଙ୍କ ଶରୀରରେ (ଏହି ମାମଲାରେ ପେଟ ଅଞ୍ଚଳରେ) ପ୍ରତ୍ୟାରୋପଣ କରାଯାଏ। ସେମାନେ ରକ୍ତ ସରବରାହ ସହିତ ଯୋଡ଼ିହୋଇ କାମ କରିବା ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତି।

ଇନସୁଲିନ୍ ଉତ୍ପାଦନ ପୁନରୁଦ୍ଧାର:

ପ୍ରତ୍ୟାରୋପିତ କୋଷଗୁଡ଼ିକ ରକ୍ତରେ ଗ୍ଲୁକୋଜ୍ ବଢ଼ିଲେ ଇନସୁଲିନ୍ ମୁକ୍ତ କରି ସୁଗର୍ ସ୍ତର କମାଇଥାଏ। ଏହା ଇନସୁଲିନ୍ ଇଞ୍ଜେକ୍ସନ୍‌ର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ କମାଇଦେଇଥାଏ କିମ୍ବା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ହଟାଇପାରେ।

ନିରନ୍ତର ନିରୀକ୍ଷଣ:

ଚିକିତ୍ସକମାନେ ଦେଖନ୍ତି ଯେ କୋଷଗୁଡ଼ିକ ଶରୀରରେ ଟିକିରହିଛି କି, ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଇନସୁଲିନ୍ ଉତ୍ପାଦନ କରୁଛି କି, ଓ କୌଣସି ଇମ୍ୟୁନ୍ ପ୍ରତିକ୍ରିୟା କିମ୍ବା ଜଟିଳତା ହେଉନାହିଁ କି।

କାହିଁକି ଏହା ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ?

ଏହି ସଫଳତା ରେଜେନେରେଟିଭ୍ ମେଡିସିନ୍‌ରେ ଏକ ନୂତନ ଦିଗ ଖୋଲିଦେଇଛି। ଯଦି ଏହା ବ୍ୟାପକ ଭାବରେ ସଫଳ ହୁଏ, ତେବେ ଡାଏବେଟିଜ୍ ଚିକିତ୍ସାରେ ବ୍ୟକ୍ତିଗତ ଓ ଦୀର୍ଘକାଳୀନ ସମାଧାନ ମିଳିପାରେ।

ତଥାପି, ଏହା ମାତ୍ର ଗୋଟିଏ ମାମଲାର ସଫଳତା। ସୁରକ୍ଷା ଓ ପ୍ରଭାବଶୀଳତା ପ୍ରମାଣିତ କରିବା ପାଇଁ ବଡ଼ ପରିମାଣର କ୍ଲିନିକାଲ୍ ଟ୍ରାୟାଲ୍ ଆବଶ୍ୟକ। ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ବୟସ, ଜାତି, ଓ ଶାରୀରିକ ପରିସ୍ଥିତିର ରୋଗୀଙ୍କୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖି ଆଗାମୀ ଗବେଷଣା ହେବା ଆବଶ୍ୟକ।

ଏହି ଘଟଣା ଭବିଷ୍ୟତରେ ଭାରତ ସହ ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱର ଡାଏବେଟିଜ୍ ରୋଗୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏକ ନୂତନ ଆଶାର ପ୍ରତୀକ ହୋଇପାରେ।

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *